Zarejestruj się
Masz już konto?
Zaloguj się
 
Partner strategiczny
Choroby górnego odcinka przewodu pokarmowego Choroby żołądka i dwunastnicy Choroby jelita cienkiego i grubego – w tym IBS Krwawienia z przewodu pokarmowego Choroby trzustki i dróg żółciowych Choroby wątroby IBD Medycyna i technika Kolonoskopia
 
 
Gruczolak brodawki Vatera czy rak – czynniki predykcyjne procesu złośliwego
więcej
 
Gruczolaki brodawki Vatera są rzadko występującymi nowotworami – stanowią ok. 5% wszystkich zmian nowotworowych przewodu pokarmowego.
Gruczolaki brodawki Vatera są rzadko występującymi nowotworami – stanowią ok. 5% wszystkich zmian nowotworowych przewodu pokarmowego. Podobnie jak w przypadku gruczolaków jelita grubego, także i tu istnieje ryzyko zezłośliwienia w ramach sekwencji gruczolak-gruczolakorak. Z tego też względu ważna jest właściwa ocena endoskopowa i histologiczna zmian polipowatych brodawki Vatera przed podjęciem leczenia. Powszechnie akceptowaną metodą leczenia tego typu zmian jest endoskopowa papilektomia, alternatywnym postępowaniem może być leczenie chirurgiczne. Nierzadko jednak zanim podejmowane jest takie leczenie, dokonuje się oceny histologicznej biopsji polipów brodawki Vatera w celu różnicowania zmian łagodnych od złośliwych, co ma znaczenie dla dalszej strategii leczniczej. Pozostaje więc pytanie, na ile biopsja pozwala na pewne wykluczenie gruczolakoraka brodawki Vatera.
W ostatnim wydaniu Journal of Clinical Gastroenterology opublikowano pracę autorów koreańskich dotyczącą omawianego zagadnienia. Autorzy dokonali retrospektywnej oceny częstości występowania gruczolaków oraz gruczolakoraków brodawki Vatera zdiagnozowanych na podstawie endoskopowej lub chirurgicznej resekcji zmiany u chorych, u których w wykonanym uprzednio badaniu biopsyjnym stwierdzano jedynie gruczolaka brodawki Vatera.
Spośród 91 chorych (57 poddano endoskopowej ampulektomii, 34 – resekcji chirurgicznej), u 53,8% ostatecznie potwierdzono rozpoznawanego na podstawie biopsji gruczolaka brodawki Vatera. W 24 przypadkach ostatecznie rozpoznawano proces złośliwy. Autorzy postanowili wiec odpowiedzieć na pytanie, jakie czynniki predykcyjne obecności gruczolakoraka można wskazać u pacjentów ze zmianami polipowatymi brodawki Vatera, u których wstępnie rozpoznawano gruczolaka. Niezależnymi czynnikami ryzyka były: obecność dysplazji dużego stopnia w bioptatach z brodawki Vatera oraz poszerzenie przewodów żółciowych w badaniach obrazowych. Autorzy konkludują, że obecność tych czynników ryzyka powinno skłaniać do agresywniejszego postępowania leczniczego nawet u chorych, u których na podstawie oceny bioptatów nie stwierdzono utkanie gruczolakoraka.
 
 
 
© 2014 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.